Trzydzieści lat minęło…

Polacy, co zaobserwowało już wielu pisarzy i analityków, mają zadziwiającą skłonność do celebrowania porażek, nieszczęść, katastrof, nieudanych powstań, bitew, wojennych klęsk i prześladowań. Z masochistyczną lubością taplamy się w narodowych traumach i niepowodzeniach. Gdy zaś sprawa dotyczy jakiegoś sukcesu, natychmiast pojawia się armia narodowych płaczek i dyżurnych marud, którzy w tym sukcesie widzą jedynie spiski, oskarżając i natychmiast dzieląc na różne obozy: tych, którzy wygrali i tych, których oskarżają o zdradę i o wszystko, co najgorsze. Nie powinno zatem dziwić, że przy okazji trzydziestej rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych dochodzi do gorszących kłótni i sporów. Jedno z największych sukcesów w dziejach Polski, jakim było bezkrwawe pokonanie komunizmu, czym był ogólnopolski zryw Solidarności, oraz porozumienia Okrągłego Stołu. Jedno z niewielu epizodów w dziejach Polski, które nie zakończyło się morzem przelanej krwi, kolejnymi martyrologicznymi rozważaniami i żałobno-cmentarną celebrą, stało się pretekstem do politycznych wojen i rozliczeń.

Głupiec na dworze króla

Talię Tarota rozpoczyna karta o numerze 0 – karta Głupiec. Zerowa wartość karty Głupiec symbolizuje jego pustkę, potencjał możliwości, ale też i niedojrzałość, nieuformowanie, dziecinność i niedorozwój. Jest również gnostyczną alegorią uwięzienia człowieka w materii, jego najniższej kondycji, z której ma się podnosić i wyzwalać. Głupiec to dworski błazen, trefniś, akrobata i prześmiewca. Wolno mu było wyśmiewać się ze swojego pana, stroić nieprzyzwoite żarty, pozwalać sobie na uwagi i komentarze, które nie uszłyby innym na sucho. W antycznej tradycji greckiej znaleźć można liczne przykłady mających ceremonialny i uroczysty charakter turniejów obelg. Ponadto szyderstwa i kpiny były ważnym elementem misteriów poświęconych Dionizosowi i Demeter. Głupiec nie musi więc oznaczać postaci nierozumnej, kretyna lub garbusa – osoby upośledzonej, jakim nierzadko bywali dworscy wesołkowie. Innego wymiaru postacią była sylwetka Stańczyka, błazna ostatnich Jagiellonów na Wawelu, figury łączącej w sobie zadumę, mądrość i gorzką ironię. Postać głupca pojawia się także we wczesnorenesansowych pochodach tryumfalnych ludus triumphorum, zwłaszcza w okresie karnawałowym, gdzie głupiec na czas święta przejmował rolę króla.

Astrologiczny raport – wybory prezydenckie 2010 11.06.2010

Co mówią gwiazdy o wyborach prezydenckich 2010? Jakie są szanse głównych pretendentów? Kto może wygrać zmagania do najwyższego urzędu w Polsce? Przedstawiam najnowszą prognozę astrologiczną Wybory Prezydenckie 2010.

Notowania poparcia politycznego kandydatów do urzędu prezydenckiego nie pozostawiają złudzeń. Liczą się tylko dwaj zawodnicy – Jarosław Kaczyński, oraz Bronisław Komorowski. I choć nie można skreślać kandydata lewicy – Grzegorza Napieralskiego, to jednak w tych wyborach ma raczej inne zadanie, z czego zapewne w pełni zdaje sobie sprawę. Grzegorz Napieralski walczy o utrzymanie przywództwa na lewicy, więc dla niego te wybory nie są bez znaczenia, a dobry wynik pomoże mu zachować stanowisko przewodniczącego SLD. Kiepski zaś – to ryzyko straty przywództwa polskiej lewicy. Horoskop I tury wyborów z 20 czerwca jest wprost najeżony ciężkimi konfiguracjami, co sygnalizuje, że atmosfera przedwyborcza i zaraz po wyborach będzie fatalna. I tura wyborów nie przyniesie właściwie żadnego rozstrzygnięcia. Bronisław Komorowski osiągnie kiepski wynik, choć wygra I turę. Jarosław Kaczyński osiągnie wysokie notowania, ale zmagać się będzie ze swoją traumą po śmierci brata Lecha Kaczyńskiego. Horoskop II tury jest zdecydowanie bardziej jednoznaczny. Z niezłym wynikiem zwycięży Bronisław Komorowski.

 Sierpień jest w naturze czasem zbioru plonów i intensywnej pracy. Symbolem często pojawiającym się w tradycji i kulturze europejskiej, odnoszącym się do tych dni, jest kobieta z sierpem i snopem zboża- dziewica, czekająca na oblubieńca.

Panna jest drugim po Byku znakiem trygonu ziemskiego, dlatego tradycja astrologiczna wiąże ten znak z kategoriami przypisanymi ziemi: pracą, obowiązkiem, dyscypliną, sumiennością, służbą, opieką. Panna należy także, obok Strzelca, Ryb i Bliźniąt, do jakości zmiennych, znaków skłonnych do kompromisów, ugod, elastycznych, łatwo przystosowujących się do nowych warunków, wyciągających wnioski z lekcji życia, czyli mających umiejętność uczenia się.

Panna to jeden z najmniej docenianych przedstawicieli zodiaku. Często pozostaje w cieniu, choć to właśnie ona wykonuje najtrudniejszą i najmniej efektowną pracę. Zwykle jest tak, że prawdziwe owoce jej pracy zbiera ktoś inny, bardziej przebojowy i ekspansywny. Panna jest niedoceniana, dlatego głównie, że sama siebie nie docenia. Ludzie urodzeni w tym znaku wykazują duży krytycyzm wobec innych, ale zwłaszcza wobec siebie. Panna ciągle narzekając i marudząc chciałaby, aby wszystko wokół niej funkcjonowało w sposób perfekcyjny i niezawodny.