Sierpień jest w naturze czasem zbioru plonów i intensywnej pracy. Symbolem często pojawiającym się w tradycji i kulturze europejskiej, odnoszącym się do tych dni, jest kobieta z sierpem i snopem zboża- dziewica, czekająca na oblubieńca.

Panna jest drugim po Byku znakiem trygonu ziemskiego, dlatego tradycja astrologiczna wiąże ten znak z kategoriami przypisanymi ziemi: pracą, obowiązkiem, dyscypliną, sumiennością, służbą, opieką. Panna należy także, obok Strzelca, Ryb i Bliźniąt, do jakości zmiennych, znaków skłonnych do kompromisów, ugod, elastycznych, łatwo przystosowujących się do nowych warunków, wyciągających wnioski z lekcji życia, czyli mających umiejętność uczenia się.

Panna to jeden z najmniej docenianych przedstawicieli zodiaku. Często pozostaje w cieniu, choć to właśnie ona wykonuje najtrudniejszą i najmniej efektowną pracę. Zwykle jest tak, że prawdziwe owoce jej pracy zbiera ktoś inny, bardziej przebojowy i ekspansywny. Panna jest niedoceniana, dlatego głównie, że sama siebie nie docenia. Ludzie urodzeni w tym znaku wykazują duży krytycyzm wobec innych, ale zwłaszcza wobec siebie. Panna ciągle narzekając i marudząc chciałaby, aby wszystko wokół niej funkcjonowało w sposób perfekcyjny i niezawodny.